Langtang National Park

Park Narodowy Langtang założono w roku 1971 jako pierwszy nepalski park narodowy. Obejmuje górski region położony na północ od Kathmandu należący do zlewni dwu dużych rzek - Trisuli i Sun Kosi. Rzeka Bhote Kosi (formująca później Trisuli) przedziera się tutaj z Tybetu przez główne pasmo Himalajów. Najwybitniejsze szczyty na terenie Langtang NP to Langtang Lirung 7246 m n.p.m., Dorje Lakpa 6966 m n.p.m., Kyungka Ri 6979 m n.p.m. oraz Gang Chenpo 6388 m n.p.m..

Świat roślinny - dzięki złożonej budowie geologicznej i wielu typom krajobrazu - jest bogaty i zróżnicowany. Czwartą część Parku pokrywa subtropikalny las (do 1000 m n.p.m.). Występują tu głównie dęby, rododendrony, kasztanowce, jarzęby. Wraz z wysokością przybywa sosen i świerków. Las sosnowo-świerkowy dochodzi od południa do wysokości około 3500 m n.p.m., wyżej królują łąki, skały i lodowce.

Faunę reprezentuje 30 gatunków ssaków i ponad 160 gatunków ptaków. Rejon Parku Narodowego Langtang leży na szlaku wiosennych i jesiennych migracji ptactwa między Nepalem i Tybetem (przełom Bhote Kosi). Ssaki Langtangu to m.in. panda mała, piżmowiec, tar, niedżwiedż himalajski, goral, rezus i langur, ptaki - m.in. kuropatnik nepalski, kalej czarny, kuropatwa górska.

Na terenie Parku leży 45 osad, w sumie około 3000 domostw. Najliczniejszą grupę etniczną stanowią Tamangowie, żyją tu takze Szerpowie oraz uchodźcy z Tybetu. Główne osady to Dhunche, Syabru, Langtang, Tempatang i Tarke Gyang.

Region jest stosunkowo często odwiedzany przez trekkerów.