Założony w roku 1991 Park Narodowy Makalu Barun obejmuje swoim obszarem południowe stoki ośmiotysięcznika Makalu i siedem dolin rozchodzących sie promieniście od jego wierzchołka. Najwyższe szczyty: Makalu 8463 m, Chamlang 7319, Baruntse 7129, Nepau 6477, Mera Peak 6654.
Charakterystyczną cechą Makalu Barun jest występowanie wszystkich nepalskich typów wegetacyjnych - od tropiku po strefę alpejską i nagie skały. Od dna doliny Arun, położonego na wysokości 435 m n.p.m. do wierzchołka Makalu w prostej linii jest tylko 40 km.

Tutejsza flora jest przebogata - ponad 3000 gatunków roślin, w tym m.in. 25 rodzajów rododendronów, 47 - orchidei, 19 gatunków bambusa, 15 odmian dębu. Najniżej położone lasy Parku (do 1000 m n.p.m.) to przede wszystkim tropikalne kompleksy z przewagą damarzyków (Shorea robusta), wyżej, do 2000 m - lasy subtropikalne z kasztanowcami, dębami, magnoliami i drzewami jarzębiny. Lasy te przechodzą płynnie w strefę drzew iglastych z cedrami, świerkami, sosnami, ale także rododendronami. Powyżej 4000 m n.p.m. dominują już łąki z roślinnością typu alpejskiego.
Fauna - ssaki: m.in. panda czerwona, pantera mglista, śnieżna pantera, niedźwiedź tybetański, tar himalajski, goral, mundżak, wilk, jak, świstak, 400 gatunków ptaków.

Ludność terenu parku (ok. 32 000 mieszkańców) należy do kilku grup etnicznych - żyją tu głównie Rai, Szerpowie, mający swe korzenie w Tybecie Bhotijowie a także Gurungowie, Tamangowie, Magarowie i Newarowie. Makalu-Barun jest regionem ekonomicznie bardzo ubogim. Mieszkańcy zajmują się głównie pracą sezonową w innych regionach kraju, rzemiosłem (wyroby z bambusa - meble, kosze, rury i rynny, instrumenty muzyczne), ręczną produkcją papieru. Opału, materiałów budowlanych, lekarstw dostarcza wciąż las. Popularne jest pasterstwo. Wsie zmieniły się od stuleci naprawdę w niewielkim stopniu.