Park Narodowy Hemis założono w roku 1981. Nazwa pochodzi od dużego klasztoru lamajskiego położonego przy południowych granicach Parku. Sławę zawdzięcza przede wszystkim jako ostoja śnieżnej pantery - szacuje się, że na terenie Parku żyje około 40 sztuk tych pięknych zwierząt.

Klimat jest bardzo surowy - zima sucha i długa, temperatura często spada poniżej minus 40 stopni Celsjusza. Lato jest suche, dni - ciepłe, noce zaś - nawet mroźne. Tereny Parku wznoszą się na wysokościach od 3200 do 6400 m n.p.m. (szczyt Kangyaze).

Główne doliny: Dolina Zanskaru (latem rzeka jest nie do przebycia - zimą zamarza i umożliwia komunikację) oraz Dolina Markhy. Fauna: argali tybetańskie, kozica ibeks, urial, bharal (nachur), wilk, bobak, śnieżna pantera. W Parku Narodowym Hemis żyje około 1600 stałych mieszkańców - w Dolinie Markhy znajduje się 7 osad, po kilka w dolinach Rumbak i Shang.

Ladakhijczycy zajmują się głównie rolnictwem (jęczmień, warzywa) i hodowlą kóz i owiec a także jaków. Główny szlak trekkingowy prowadzi Doliną Rumbak i dalej przez przełęcz Ganda La (4920 m n.p.m.) do Doliny Markhy. Trasa ta kilkakrotnie przekracza rzekę Markhę, wyprowadza na wysokogórskie pastwisko jaków Nimaling i dalej na Przełęcz Kongmaru La (5030 m n.p.m.). Po 7-8 dniach dochodzimy do klasztoru lamajskiego w Hemis. Krajobrazy na trekkingu wywierają wielkie wrażenie - nieskalana przyroda - surowa i majestatyczna, maleńkie osady w sercu gór, jaki, wielka przestrzeń. Noclegi w namiotach nad strumieniami.